Płaszcz Maryi
Idea płaszcza łączy w sobie objawienia Matki Bożej w Meksyku i dawnej katolickiej praktyki szkaplerza jako szaty oznaczającej obecność i opiekę Boga. Maryja ukazała się Juanowi Diego w niebieskim płaszczu, na którym widniały symbole czytelne dla Indian, po których poznał, podobnie jak po kolorze szat Maryi, że ukazała mu się Matka Władcy. Płaszcz, który przybył do Mieściska został wykonany zgodnie z tym, który widział Meksykanin.
W czasie modlitwy różańcowej wierni zgłaszający taką potrzebę okrywani są nim niczym szkaplerzem, który nazywany jest „szatą Maryi”. Apostołowie płaszcza podkreślają, że wielu z tych, którzy modlili się pod płaszczem Maryi z Guadalupe doświadczyli cudów w życiu swoim lub tych, w intencji których się modlili. Znane są świadectwa osób uzdrowionych z depresji i chorób psychicznych, świadectwa o nawróceniach w rodzinach, o które prosiły osoby modlące się pod płaszczem, cud przemiany w skłóconych małżeństwach oraz liczne łaski pomocy Matki Bożej w sytuacjach leczenia ciężkich chorób.
